Informacje podstawowe o chorobie

Jest bardziej rozpowszechniony niż autyzm, a mimo to - przyczyny jego powstawania czy sposoby różnicowania są wciąż nie do końca określone. Jak wskazują statystyki, cierpi na niego jedna na 200 osób, a w grupie ryzyka występują przede wszystkim mężczyźni – zespół Aspergera, bo o tym zaburzeniu mowa, dotyka kobiety incydentalnie, a jego występowanie wśród płci pięknej porównać można do błędu statystycznego. ZA (/AS - tak zespół Aspergera skraca się zgodnie z jego angielską nazwą – Asperger's Syndrome) nie można ściśle zdefiniować. Można natomiast wskazać na szereg charakterystycznych dla tego zaburzenia objawów.
Przede wszystkim, osoby cierpiące na zespół Aspergera wykazują upośledzenie umiejętności społecznych i cechują się niemożnością w akceptowaniu wszelkich zmian, dotykających najczęściej rzeczy najbliższych.

zespół aspergera
"Ponadto, AS powoduje z jednej strony – mimo że zespół Aspergera nie jest jednoznaczny z  upośledzeniem umysłowym - ograniczoną elastyczność myślenia, a z drugiej – nie wpływa znacząco na rozwój mowy czy rozwój poznawczy.
Brak jednoznacznego rozróżnienia czy niemożliwość określenia cech charakterystycznych sprawiają, że choroba ta mylony jest często z zaburzeniami pokrewnymi, takimi jak autyzm wysokofunkcjonalny, hyperleksją czy zaburzenie semantyczno-pragmatyczne. Zbieżność i cienka granica dzieląca zespół Aspergera z powyższymi zaburzeniami czy z bardzo nagłaśnianym ADHD sprawiają, że w rozumieniu potocznym, określeniem AS obejmuje się wszystkie, względnie łagodne zaburzenia rozwoju, w których wiodącym problemem jest niemożność nawiązywania kontaktów społecznych, niepowiązana ze średnim czy znacznym upośledzeniem umysłowym. 
Mimo tak szerokiego kontekstu i tak wielu punktów w różnicowaniu, większość współczesnych lekarzy wskazuje na to, że cechą nadrzędną, łączącą wszystkie osoby – zarówno dzieci jak i dorosłych – cierpiące na zespół Aspergera jest nieumiejętność odczuwania empatii, kojarzona przez społeczeństwo ze skrajnym egocentryzmem. Trudno się z takim stwierdzeniem nie zgodzić, bo chorzy na AS interesują się zwykle jedną, bardzo wąską i dedykowaną konkretnemu zagadnieniu dziedziną, której rozwijanie i pogłębianie zakrawa nierzadko o obsesję.
W związku z tym, osoby cierpiące na zespół Aspergera zupełnie inaczej (w porównaniu z osobami zdrowymi) określają swoje priorytety i skupiają się na odmiennych od powszechnych zainteresowaniach. Inaczej także chorzy na zespół Aspergera zaspokajają potrzeby emocjonalne i społeczne – nie łączą uczuć z przeżyciami, a przez to nie potrafią interpretować  emocji i zachowań innych, nawet najbliższych ludzi. W konsekwencji – osoby cierpiące na zespół Aspergera nie wiedzą, że płacz powiązany jest z bólem, uśmiech ze szczęściem, a smutek z – dla przykładu – żałobą. A lekarze i specjaliści z kolei nadal nie mają pewności, co powoduje zespół Aspergera i gdzie leży granica między AS a autyzmem.
O tym właśnie, oraz o objawach i metodach leczenia traktować będzie dalsza część naszych publikacji, poświęconych osobom chorym na zespół Aspergera.   

© 2012  Zespolaspergera.info Wszelkie prawa zastrzeżone.

| Polityka prywatności | | Kontakt |